درباره شعر

شعرچیست؟

اگرچه از دیر بازبه محض اینکه کلمه

 "شعر"به گوش انسان می خورد

جملاتی آهنگین و خيال انگيز همراه با موسیقی خاص

 وهارمونی یکنواخت ویکدست

در ذهن ادب دوستان تداعی می شود ولی

 همیشه این پرسش مطرح است

که ایامی شود "شعر"رادر همین فضایی

که بسیار زیبا وگوش نوازودل

نشین است محدود کرد،؟و همیشه تعریف

 "شعر"فقط جملات موزون و

مقفی باشد،؟یا باید جسارتی به خرج داد

و"شعر"راتجدید تعریف کرد

که کاری هم سخت وهم آسان است

 

این جسارت از این جهت سخت است که

 "شعر"این میراث ماندگار وکهن

شناسنامه وهویت فرهنگ غنی وریشه دار

یک ملت وتمدن است که نمی شود

چشم بسته وبدون علم،بی هیچ کنگاش

 وپژوهشی درتاریخ ادبیات

گران سنگ این سرزمین درباره اش سخن راند

 

و همین جسارت از جهتی آسان است

،چرا که همگان شعررا همیشه بیان

و انتقال احساسات لطیف و ظریف

 می دانند وخداوند نیز احساسات

متفاوت ومتنوعی دروجود بشر

 به ودیعت نهاده است پس می شود

 "شعر"را با طعم های متفاوت چشید

و حس کردوتجدید تعریف کرد

تامحدود به دنیای کلمات وجملات موزون ومقفی نگردد

پس

بيان هرنوع احساس مثبت وامید دهنده

یا احساس هشدار دهنده ای

که تکیه گاهش اندیشه ای قوی در قالبهاي متفاوت هنري ودارای پیام باشد

نوعی "شعر"است

واز نظر رتبه وطبقه بندی

 هرچه تاثیرمثبت وطولانی آن بر مخاطب بیشتروماندگار باشد وبهترین است 

علی اکبر مقدم فريمان اسفند1389

 

چند داستان

 

 

 

مانع

در زمان هاي قديم، پادشاهي تخته سنگي را در وسط جاده قرار داد و براي اين که عکس العمل مردم را ببيند، خودش را جايي مخفي کرد. بعضي از بازرگانان و نديمان ثروتمند پادشاه بي تفاوت از کنار تخته سنگ مي گذشتند.

بسياري هم غرولند مي کردند که اين چه شهري است که نظم ندارد. حاکم اين شهر عجب مرد بي عرضه اي است و... با وجود اين هيچ کس تخته سنگ را از وسط راه برنمي داشت.

نزديک غروب، يک روستايي که پشتش بار ميوه و سبزيجات بود، نزديک سنگ شد. بارهايش را زمين گذاشت و با هر زحمتي بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و ان را کناري قرار داد.

ناگهان کيسه اي را ديد که وسط جاده و زير تخته سنگ قرار داده شده بود. کيسه را باز کرد و داخل آن سکه هاي طلا و يک يادداشت پيدا کرد.

پادشاه در آن يادداشت نوشته بود:

" هر سد و مانعي مي تواند يک شانس براي تغيير زندگي انسان باشد."

    منبع: عشق بدون قيد و شرط

 

موهبت 

من از خدا خواستم به من توان و نيرو دهد

و او بر سر راهم مشکلاتي قرار داد تا نيرومند شوم.

من از خدا خواستم به من عقل و خرد دهد

و او پيش پايم مسايلي گذاشت تا آنها را حل کنم.

من از خدا خواستم به من ثروت عطا کند

و او به من فکر داد تا براي رفاهم بيش تر تلاش کنم.

من از خدا خواستم به من شهامت دهد

و او خطراتي در زندگيم پديد آورد تا بر آنها غلبه کنم.

من از خدا خواستم به من عشق دهد

و او افراد زجر کشيده اي را نشانم داد تا به آنها محبت کنم.

من از خدا خواستم به من برکت دهد

و خدا به من فرصت هايي داد تا از آنها بهره ببرم.

من هيچ کدام از چيزهايي را که از خدا خواستم، دريافت نکردم

ولي به همه چيزهايي که نياز داشتم، رسيدم.

              منبع: عشق بدون قيد و شرط

 

کاسه چوبي

 

پيرمردي تصميم گرفت تا با پسر، عروس و نوه چهار ساله خود زندگي کند. دستان پيرمرد مي لرزيد و چشمانش خوب نمي ديد و به سختي مي توانست راه برود. هنگام خوردن شام، غذايش را روي ميز ريخت و ليواني را بر زمين انداخت و شکست.

پسر و عروس از اين کثيف کاري پيرمرد ناراحت شدند: بايد درباره پدربزرگ کاري بکنيم، و گرنه تمام خانه را به هم مي ريزد. آنها يک ميز کوچک در گوشه اتاق قرار دادند و پدربزرگ مجبور شد به تنهايي آنجا غذا بخورد. بعد از اينکه يک بشقاب از دست پدربزرگ افتاد و شکست، ديگر مجبور بود غذايش را در کاسه چوبي بخورد. هروقت هم خانواده او را سرزنش مي کردند، پدربزرگ فقط اشک مي ريخت و هيچ نمي گفت.

يک روز عصر، قبل از شام، پدر متـوجه پسر چهـار ساله خود شد که داشت با چند تکـه چوب بـازي مي کرد. پدر رو به او کرد و گفت: پسرم، داري چي درست مي کني؟ پسر با شيرين زباني گفت: دارم براي تو و مامان کاسه هاي چوبي درست مي کنم که وقتي پير شديد، در آنها غذا بخوريد! و تبسمي کرد و به کارش ادامه داد.

از آن روز به بعد همه خانواده با هم سر يک ميز غذا مي خوردند.

            منبع: نشان لياقت عشق

 

معجزه

وقتي سارا دخترک هشت ساله اي بود، شنيد که پدر ومادرش درباره برادر کوچکترش صحبت مي کنند. فهميد برادرش سخت بيمار است و آنها پولي براي مداواي او ندارند. پدر به تازگي کارش را از دست داده بود و نمي توانست هزينه جراحي پرخرج برادر را بپردازد. سارا شنيد که پدر آهسته به مادر گفت: فقط معجزه مي تواند پسرمان را نجات دهد.

سارا با ناراحتي به اتاق خوابش رفت و از زير تخت، قلک کوچکش را درآورد. قلک را شکست، سکه ها را روي تخت ريخت و آنها را شمرد، فقط 5 دلار.

بعد آهسته از در عقبي خانه خارج شد و چند کوچه بالاتر به داروخانه رفت. جلوي پيشخوان انتظار کشيد تا داروساز به او توجه کند ولي داروساز سرش شلوغ تر از آن بود که متوجه بچه اي هشت ساله شود. دخترک پاهايش را به هم مي زد و سرفه مي کرد، ولي داروساز توجهي نمي کرد، بالاخره حوصله سارا سر رفت و سکه ها را محکم روي شيشه پيشخوان ريخت.

داروساز جا خورد، رو به دخترک کرد و گفت: چه مي خواهي؟

دخترک جواب داد: برادرم خيلي مريض است، مي خواهم معجزه بخرم.

داروساز با تعجب پرسيد: ببخشيد؟!!

دختـرک توضيح داد: برادر کوچک من، داخل سـرش چيزي رفته و بابايم مي گويـد که فقط معجـزه مي تواند او را نجات دهد، من هم مي خواهم معجزه بخرم، قيمتش چقدر است؟

داروساز گفت: متاسفم دخترجان، ولي ما اينجا معجزه نمي فروشيم.

چشمان دخترک پر از اشک شد و گفت: شما را به خدا، او خيلي مريض است، بابايم پول ندارد تا معجزه بخرد اين هم تمام پول من است، من کجا مي توانم معجزه بخرم؟

مردي که گوشه ايستاده بود و لباس تميز و مرتبي داشت، از دخترک پرسيد: چقدر پول داري؟

دخترک پول ها را کف دستش ريخت و به مرد نشان داد. مرد لبخنـدي زد و گفت: آه چه جالب، فکـر مي کنم اين پول براي خريد معجزه برادرت کافي باشد!

بعد به آرامي دست او را گرفت و گفت: من مي خواهم برادر و والدينت را ببينم، فکر مي کنم معجزه برادرت پيش من باشد.

آن مرد ، دکتر آرمسترانگ فوق تخصص مغز و اعصاب در شيکاگو بود.

فرداي آن روز عمل جراحي روي مغز پسرک با موفقيت انجام شد و او از مرگ نجات يافت.

پس از جراحي، پدر نزد دکتـر رفت و گفت: از شما متشکـرم، نجات پسرم يک معجـزه واقعـي بود، مي خواهم بدانم بابت هزينه عمل جراحي چقدر بايد پرداخت کنم؟

دکتر لبخندي زد و گفت: فقط 5 دلار!

 منبع: نشان لياقت عشق

 

هر زني زيباست

 پسرکي از مادرش پرسيد: مادر چرا گريه مي کني؟

مادر فرزندش را در آغوش گرفت و گفت: نمي دانم عزيزم، نمي دانم.

پسرک نزد پدرش رفت و گفت: بابا، چرا مامان هميشه گريه مي کند؟ او چه مي خواهد؟

پدرش تنها دليلي که به ذهنش مي رسيد، اين بود: همه زنها گريه مي کنند، بي هيچ دليلي!

پسرک بزرگ شد ولي هنوز از اينکه زنها خيلي راحت به گريه مي افتند، متعجب بود.

يک بار در خواب ديد که دارد با خدا صحبت مي کند، از خدا پرسيد: خدايا، چرا زنها اين همه گريه مي کنند؟

خدا جواب داد: من زن را به شکل ويژه اي آفريده ام،

به شانه هاي او قدرتي داده ام تا بتواند سنگيني زمين را تحمل کند،

به بدنش قدرتي داده ام تا بتواند درد زايمان را تحمل کند،

به دستهايش قدرتي داده ام که حتي اگر تمام کسانش دست از کار بکشند، او به کار ادامه دهد.

به او احساسي داده ام تا با تمام وجود به فرزندانش عشق بورزد، حتي اگر او را هزاران بار اذيت کنند.

به او قلبي داده ام تا همسرش رادوست بدارد، از خطاهاي او بگذرد و همواره در کنار او باشد.

و به او اشکي داده ام تا هر هنگام که خواست، فرو بريزد. اين اشک را منحصراً براي او خلق کرده ام تا هرگاه نياز داشته باشد، بتواند از آن استفاده کند.

زيبايي يک زن در لباسش، موها يا اندامش نيست. زيبايي زن را  بايد در چشمانش جست و جو کرد زيرا تنها راه ورود به قلبش آنجاست.

 

       منبع: نشان لياقت عشق

 

 

 

 

رقص دستان

"الفی" روئیده

ریشه در قلب سفیدی دارد

و به دنبالش "ب"

پشت سر فصل هجوم قطرات

آب راه افتاده

چشمه ای پاک وزلال

پر از جوش وخروش

می شوم همسفرش

من و مشکی بر دوش

# # # #

لب من تر شده است

تشنگی می جوشد

از درون دل من

تازه چشم دل من باز شده ست

روح من آبله پرداز شده ست

# # # #

تشنه ی  چشمه توست

شب تبداری اندیشه من

تو چه کردی با من؟

تو چه گفتی؟

چه نوشتی؟

# # # #

روی آن تکه الماس سیاه

دست تو نور نوشت

و مرا تشنه تر از دریا کرد

# # # #

باز هم مشک مرا

از همان چشمه ی جوشان نگاهت تر کن

باز هم تشنه ترم

بی تو من شب شده ام

رقص دستان تو را می خواهم

نیز موسیقی لبهای تو را

ونگاهی که به دریای خدا خیره شده ست

 

 

 

 

تو

امروزتـویی شدیــد راه افتــــــاد م

با یک غــزل جدیـــــد راه افتــاد م

سرتاسرطــول کوچــه راپاییـــــد م

وقتی که کسی ندید راه افتـــــــاد م

ازحرص خوش اشتهایی نرم شد ن

با تـکه دلی حــــدیـــدراه افتـــــاد م

محـــکم کمراسـب غزل رابستـــم

زین کــــردم می پرید راه افتــاد م

برشانه ی کوـه ها مرامی برد نــد

با پیــــرهنی سفیـــــدراه افتـــــاد م

یک کوچـــه دیگرست تا کاشـــتنم

خستـه که نمی شویـــد؟ راه افتـاد م

سیب

 

 

سیب سرخ

خواب دیدم

چانه ات برشانه هایم

گونه ات برگونه هایم

شانه هایم تکیه گاه اشکهایت

اشکهایت مرکب تندعبور ازقلعه ویرانه هاست

سیب های بانمک

محصول پهنای ستبر شانه هاست

گریه کن برشانه هایم

سیب را فریاد کن

تا رهایی

گاز سیبی سرخ باقی مانده است

سیب رافریاد کن 

جستجو

جستجو

 

یک شب نشستم زیروروکردم خودم را

درخاطراتم جستجوکردم خودم را

از چشمه چشمان من هی دسته گل ریخت

آبی به راه افتاد وجوکردم خودم را

وحشی ترین گلدسته ها راآب می برد

دربستری از نوربوکردم خودم را

مثل جسد دیگر مرا خاصیتی نیست

یک باردیگرمرده شوکردم خودم را

بازآمدم باپرده های سیم آخر

امشب خودم بی آبروکردم خودم را

حوا رسید وسیب سرخی رابه من داد

باعطرسرگرم وضوکردم خودم را

آدم شدم از نو نوشتم مشق شب را

آماده امضای اوکردم خودم را

 

آغاز

 

ازمکه آن زمان که تو آغاز می شوی

پایان بسته بودن پرواز می شوی

ما با تمام دل به شما بسته می شویم

تو چتری از عدالتی وبازمی شوی

چشمان ما مراکز تکثیر روشنی ست

وقتی برای خسته دلان فاز می شوی

ما را امید آمدنت کوک می کند

آدینه ای تو باعث اعجاز می شوی

محمد

الهی به محمد عاشقم کن

                                                                                         به دیدار مدینه لایقم کن

طلوع تازه خورشید وماه است

                                                                                            مرا از شیعیان صادقم کن

ادامه نوشته

تازیانه

تازیانه خانه ای همقد دنیا دارد

همه جاپنجه شلاق ترش جا دارد

به درختی که به تن پوست ندارد پیچد

دست در جیب قبایی ست که یک لا دارد

جرأتم سایه ی او دید،مسافرشده است

چمدان بست و فقط چشم به فردا دارد

لقمه هایی که سر سفره شیراست وپلنگ

مستی وعربده ونعره وغوغا دارد

سیری عده ای از ثروت باد آورده

ریشه درسفره ی جارو شده ی مادارد

ته نانی که تملق خورش آن باشد

نتواند قد افراشته برپا دارد

ما و آدینه وامید به این وقت قرار

چشم رابازکن این وعده تماشا دارد