يارب بده سامان تو به كار نود دو

يارب بده سامان تو به كار  نود و دو
نزديك شـــــــــده بوي بهار نود ودو

حالا كه شــــــده آخر سال نود ويك
زيبا ِبِنـــشانش به  كـنــــار نود ودو

برپاي نما  كنـــــگره ي كينه تكاني

در عاقــــــــبت كار ،  نثار نود ودو
 

اســــفند ، عزيز دل ما، خسته نباشي
لـــبخند بزن مثـــــــــــل انار نود ودو
 

آرامـــــش مارا ســـــببي ساز كه باشد
پـــيوسته به هــــمراه مــدار نود و دو
 

سرسبز دل از نم نم بارانِ روان است
دور از تن وجان هــــمه خار نود ودو

وابـــسته ي لــبخند تو باشـد دهن من
لبــــــخند بزن، لــيل و نهار نود ودو

از جان و تن جمله جهان درد، بدر كن
با آمــــــدن اســــــب و سوار نود ودو

تبريك بگويم به عزيزم كه تو باشي
آهنـــــــگ بهاريّ قـــــــطار نود ودو

از قند فريمان به تو يك حَبّه چشاندم
مـــهمان مني بُِرجِ چــــــهار نود ودو


علي اكبر مقدم
فريمان 1391/12/27

قَضــــايم روح كالي كرد تقــديم

                           قَضــــايم روح كالي كرد تقــديم

ولي باران مجــــــالي كرد تقديم

قََــــدَر را با خط باران نوشـــتم

خدا امشب چه حالي كرد تقديم

باران شـــده ايّ و تا ابد تكــــثيري

                          تو غــــرق صفا و خالي از تكفيري

آينـــــــده بي نهــــايتي، تدبــــــيري

رعد تو سحر برق دل ما شده است

باران شـــده ايّ و تا ابد تكــــثيري

قانـــع به نود نيـــــم وصد مي گيرم

                          قانـــع به نود نيـــــم وصد مي گيرم

از كوكب بخت خود رصد مي گيرم

خوشبختي و ارامش ما فصلي شد؟!

من راه  عبـــور هردو سـد مي گيرم

چشمهايم واشدند

پيشترها كه نمي شنيدم

لبهايم بوسه هاي داغي از جگرم ميگرفتند

حرارت لبهايم ميراث ان دوران است

كه تاولهاي ابدارش

به من فرصت تبسم نميدهند

گوشهايم كه واشدند

جگرم دوگانه سوز شد

لبريز  گاز مي شد

از جايگاه اختصاصي اتش نشاني دندانهايم


حالا

چشمهايم واشدند

وجگري كه باقي نمانده

تا ..........


مانده ام  دندانهايم كه عاريه اي شوند

چه خواهد شد!


فريمان-  علي اكبر مقدم
 

آفتاب كه مي خوري

آفتاب كه مي خوري

 

شسته مي شوي

 

بارش آفتاب خوردني ات مي كند

 

**********
 

چشمانت مي خندند

وقتي با پيشاني ات  نفس ميكشي

**********

چيدني شدي

نگاهي لطيف تو را مي چيند

چه سرعتي دارد!!  
 

شناي روح!!


**********

از ستاره هاي لبخندت كهكشان مي بارد

و عطر نفس ت

نسل اهوان ختن را

سامره اي كرده است

**********

حالا

قورت مي دهي

"في السماء رزقكم" را


**********

خورشيد در صف وام از نگاه توست

باور نمي كنـــي؟! بــخدا فرق كرده ام.

از ذوق  يك نـــگاه شما، فرق كرده ام.

باور نمي كنـــي؟! بــخدا فرق كرده ام.

 

امضاء نمـــي دهي؟ كه دوباره ببينمت؟

جويا نمي شوي؟ كه كجا فرق كرده ام.
 

در يك ســــــكوت ساده دلم را فروختم.

با ســـــالـهاي صرف ريا، فرق كرده ام.

يك چشمه اتصال دلم كشف كرده است.

پاي ضـــــريح ناب رضا، فرق كرده ام.

تقدير واژه ها رقمش  لال بودن است

با واژه هـاي  سبز دعا، فرق كرده ام.

دالان شستشوي سِحَر،  سِحْر مي كند.

از سر گــــرفته تا كف پا، فرق كرده ام.

از آخــــرين تبــــسم تو سالها گــذشت.

آقا، قســــــم به مرد وفا ، فرق كرده ام.

جان همان كسي كه شما دوست داري اش

مي خـواهـــمت ،دوباره بيا، فرق كرده ام.

فريمان جمعه  4  اسفند91